Wie mocht in de klassieke Atheense democratie in beginsel deelnemen aan de volksvergadering?
De volksvergadering stond in beginsel open voor volwassen mannelijke burgers die hun politieke rechten bezaten. Zij beslisten rechtstreeks over belangrijke zaken van de polis. Het ging dus om directe deelname, niet alleen om de verkiezing van een modern parlement. Vrouwen, tot slaaf gemaakte mensen en gevestigde vreemdelingen zonder burgerrecht mochten niet meebeslissen. Vrijheid en woonplaats alleen waren dus onvoldoende. Ook een rijke geïmmigreerde handelaar kreeg door zijn economische succes niet automatisch stemrecht. De aanduiding democratie mag deze grenzen niet verhullen. Toegelaten burgers hadden ruime mogelijkheden om mee te beslissen, terwijl grote delen van de bevolking uitgesloten bleven. Burgerstatus en volledige politieke deelname moeten in hun historische context zorgvuldig van elkaar worden onderscheiden.


