De werkplaatsvleugel van het Bauhausgebouw in Dessau wordt gekenmerkt door een grote glazen gevel. Door de glazen buitenhuid zijn de constructie en verdiepingen erachter zichtbaar. Als vliesgevel moet deze worden onderscheiden van het eigenlijke dragende gebouwskelet.
Het gebouw verrees na de verhuizing van het Bauhaus van Weimar naar Dessau. De verschillende delen waren naar functie ingedeeld en verschillen in grootte en hoogte. Glas, staal en beton zijn daarom niet alleen uiterlijke stijlelementen, maar onderdeel van een architectonische ordening. De werkplaatsgevel is bijzonder bekend, maar beschrijft niet de vorm van elk gebouwdeel. Het samenspel van gebruik, constructie en buitenhuid verklaart het ontwerp nauwkeuriger dan het algemene beeld van een volledig glazen huis.