Wat kenmerkt de Belgische praline van chocolade die de Brusselse chocolatier Jean Neuhaus junior in 1912 ontwikkelde?
Jean Neuhaus junior ontwikkelde de Belgische praline als een chocoladeschelp met een zoete vulling. De chocolade vormt dus niet alleen een klein massief reepje, maar omsluit een afzonderlijke kern. Neuhaus dateert deze ontwikkeling in zijn bedrijfsgeschiedenis op 1912. De voorgeschiedenis voert naar de winkel van zijn grootvader, waar chocolade ook was gebruikt om geneesmiddelen te omhullen. De kleinzoon verving dat doel door een zoete vulling. Het woord praline kan afhankelijk van het taalgebied andere zoetigheden aanduiden, zoals gekonfijte noten of een noten-suikermassa. Daarom bakent de vraag de Belgische uitvoering en de historische context uitdrukkelijk af. De bedrijfsbron onderbouwt het eigen overgeleverde verhaal en wordt hier niet gebruikt als allesomvattend bewijs voor alle wereldwijde uitvindingsclaims.


