Hoe verandert een speler vooral de toonhoogte op een traditionele Zwitserse alpenhoorn?
Bij de alpenhoorn ontstaan tonen door trillende lippen aan het mondstuk. Met ademvoering en een veranderde embouchure kiest de speler tonen uit de natuurtonenreeks. Het traditionele instrument heeft geen vingergaten, kleppen of ventielen om de buislengte te veranderen. De gemeentelijke muziekschool van Stans legt deze werking uitdrukkelijk uit. Hoewel een alpenhoorn meestal van hout wordt gemaakt, behoort hij door zijn manier van klankopwekking tot de koperblazers, oftewel instrumenten met trillende lippen. Alleen indelen naar materiaal zou dus misleidend zijn. De beschikbare tonen hangen samen met de lengte en akoestische bouw van het instrument. Afzonderlijke moderne bijzondere constructies moeten worden onderscheiden van de traditionele alpenhoorn die hier wordt beschreven.


