Dinozaury i prehistoria - Dinozaury - Dilofozaur - Anatomia dinozaurów - Jura
Która zdolność dilofozaura nie została naukowo udowodniona?
Dobrze!
Dzięki Parkowi Jurajskiemu Dilofozaur stał się szczególnie znany z plucia trucizną na swoje ofiary. Nie ma jednak dowodów kopalnych potwierdzających taką zdolność. Nie ma również naukowych dowodów na pokazaną na filmie rozkładaną ortezę szyi. Prawdziwy Dilophosaurus wetherilli był również znacznie większy niż wersja filmowa. Dorosłe osobniki osiągały długość około sześciu do siedmiu metrów i należały do największych zwierząt lądowych w Ameryce Północnej we wczesnej jurze. Charakterystyczne były dwa wydłużone grzbiety kostne na czaszce. To właśnie stąd wzięła się nazwa Dilofozaur – oznaczająca „jaszczurkę dwuczubową”. Grzebienie mogły być dodatkowo pokryte keratyną i mogły służyć do prezentacji wizualnej. Nowy, kompleksowy opis znanych skamieniałości ukazał się w 2020 roku i potwierdził, że dilofozaur jest dużym teropodem o dwóch czubach z formacji Kayenta na terenie dzisiejszej Arizony.
Nie ma dowodów kopalnych na zdolność dilofozaura do plucia trucizną pokazaną w filmie. Jednakże, między innymi, udokumentowane są jego dwa grzebienie czaszki.
