Jakie połączenie wyróżniało reformatorski strój Bloomer około 1851 roku?
Strój Bloomer łączył skróconą spódnicę lub tunikę z szerokimi długimi spodniami. Reformatorski ubiór miał zapewniać większą swobodę ruchu niż ciężkie spódnice do ziemi. Dyskutowano o nim publicznie na początku lat 50. XIX wieku; nazwano go od Amelii Bloomer, która go popularyzowała. Połączenie kobiecego ubioru i spodni dotykało ówczesnych wyobrażeń o płci. Krytycy wyśmiewali ten styl, a zwolennicy wiązali go ze swobodą ruchu, zdrowiem i reformami. Ubiór stał się więc widocznym przedmiotem sporów społecznych. Strój nie przyjął się jako powszechna moda codzienna. Podobne zestawienia pozostały jednak istotne w odzieży do ćwiczeń i sportu. Historia ubioru nie składa się zatem wyłącznie z udanych trendów: także kontrowersyjne i mało rozpowszechnione projekty mogą wpływać na późniejsze wyobrażenia o praktycznej odzieży.


