Jaki materiał sprawia, że kopuła Hali Stulecia we Wrocławiu jest przełomowym osiągnięciem początku XX wieku?
Wrocławska Hala Stulecia jest kluczowym dziełem wczesnej architektury żelbetowej. W tym materiale beton współpracuje z zatopionym w nim stalowym zbrojeniem. Umożliwiło to tworzenie nowych form konstrukcyjnych i uzyskiwanie dużych rozpiętości. Żebrowana kopuła przekrywa rozległą przestrzeń centralną i kształtuje zarówno wnętrze, jak i sylwetkę budynku. Halę zaprojektował Max Berg, a zbudowano ją w latach 1911–1913. Miała być wielofunkcyjnym obiektem na duże wydarzenia. UNESCO podkreśla jej wpływ na dalszy rozwój nowoczesnych konstrukcji budowlanych. Spotkały się tu architektura, wiedza inżynierska i nowe potrzeby społeczne. Hala pokazuje, jak innowacyjny wówczas materiał otworzył nowe możliwości techniczne i pozwolił stworzyć przestrzeń o własnym charakterze.


