De spoorbrug over de Rijn bij Wesel was in 1945 verwoest en werd niet herbouwd als doorgaande spoorverbinding. Daardoor ontbrak een onmisbare schakel in de vroegere verbinding.
Afzonderlijke overgebleven spoorstukken konden een verwoeste rivierovergang niet vervangen. Ook de hervatting van het verkeer elders betekende daarom niet automatisch dat de oude doorgaande reisroute was hersteld. Infrastructuur moet als een samenhangend systeem functioneren.
Tegenwoordig herinneren onder meer resten van de brug en de toegangen aan deze geschiedenis. Zulke overblijfselen vormen geen werkende verbinding over de hele rivier. De naoorlogse geschiedenis van de Boxtelse spoorlijn wordt daarom gekenmerkt door verschillende resterende diensten en onderbrekingen, niet door één gezamenlijke sluitingsdag.