In de diepzee koloniseren wormen van het geslacht Osedax de botten van dode walvissen. Hoe krijgen volwassen vrouwtjes toegang tot voedingsstoffen in het bot?
Volwassen vrouwelijke Osedax-wormen hebben noch een mond, noch een darm. Ze hebben toegang tot voedsel in botten met behulp van vertakte lichaamsverlengingen die op wortels lijken. Dit weefsel geeft zuur vrij dat de minerale component van het bot oplost, waardoor organische stoffen zoals vetten en collageen toegankelijk worden. Symbiotische bacteriën leven in de wortelachtige uitlopers. Ze helpen de organische componenten van het bot te verwerken en dragen bij aan de voeding van de worm. Deze structuren bestaan uit dierlijk weefsel met bacteriële partners. De wortels zijn een gespecialiseerd onderdeel van het lichaam van de worm. Boven het botoppervlak zijn de meest zichtbare structuren de delicate, vaak roodachtige, gevederde pluimen. Ze dienen als kieuwen en nemen zuurstof uit het water op. De romp verbindt ze met het weefsel dat in het bot verborgen is. De meeste structuren waardoor de worm bot als voedselbron kan gebruiken, blijven van buitenaf onzichtbaar. Een walviskarkas dat naar de zeebodem zinkt, brengt een grote hoeveelheid organisch materiaal naar een leefgebied waar vaak een tekort aan voedsel is. Nadat de zachte weefsels zijn opgegeten, kunnen de botten nog steeds voedsel leveren voor andere organismen. Osedax zijn gespecialiseerde leden van deze gemeenschappen en helpen de botten af te breken.


