Hoe werd de stokvis die de Hanze verhandelde houdbaar gemaakt?
Stokvis werd houdbaar gemaakt door droging aan de lucht, zonder de vis eerst te zouten. De ingewanden en kop werden verwijderd en het lichaam werd aan houten rekken gehangen. Door het waterverlies ontstond een hard, droog voedingsmiddel dat kon worden opgeslagen en over grote afstanden vervoerd. Gedroogde kabeljauw uit het noorden van Noorwegen was bijzonder belangrijk voor de Hanzehandel. Vanuit de visgronden kwam hij naar Bergen, waar Hanzekooplieden hem verder verhandelden. In de andere richting brachten zij onder meer graan mee. Zo verbonden vis en graan verschillende economische regio’s. Stokvis is iets anders dan klipvis: klipvis wordt gezouten en daarna gedroogd. Bij stokvis is drogen zonder toegevoegd zout juist het kenmerk. De naam duidt op een verwerking, niet op een aparte vissoort; naast kabeljauw kunnen ook andere geschikte vissen worden gebruikt.


