Jak konserwowano sztokfisza, którym handlowała Hanza?
Sztokfisza konserwowano przez suszenie na powietrzu, bez wcześniejszego solenia. Rybę patroszono, usuwano głowę, a korpus wieszano na drewnianych stojakach. Utrata wody dawała twardy, suchy produkt, który można było przechowywać i transportować na duże odległości. Szczególnie ważny dla handlu Hanzy był suszony dorsz z północnej Norwegii. Z łowisk trafiał do Bergen, gdzie kupcy hanzeatyccy sprzedawali go dalej. W przeciwną stronę przywozili między innymi zboże. Ryby i zboże łączyły więc różne regiony gospodarcze. Sztokfisz to nie klipfisz: klipfisza najpierw się soli, a potem suszy. Dla sztokfisza decydujące jest suszenie bez dodatku soli. Nazwa określa sposób przetworzenia, nie osobny gatunek ryby; oprócz dorsza można używać innych odpowiednich ryb.


