Waarom bevorderde de groei van grote spoorwegnetten in de negentiende eeuw de invoering van uniforme tijdstandaarden?
Uniforme tijdstandaarden vergemakkelijkten de afstemming van dienstregelingen en treinbewegingen. Zolang plaatsen en maatschappijen verschillende tijden gebruikten, waren vertrektijden en aansluitingen moeilijk te vergelijken. Met de groeiende netten werd die onoverzichtelijkheid steeds problematischer. Een bekend voorbeeld is de invoering van gestandaardiseerde spoorwegtijden in Noord-Amerika op 18 november 1883. Binnen elke tijdzone werden klokken op een gemeenschappelijke referentietijd ingesteld. De overname in het dagelijks leven en latere wettelijke regeling waren verdere stappen. Een uniforme tijd binnen een zone betekent niet dat op het hele continent dezelfde kloktijd geldt. Juist de combinatie van regionale tijdzones en een betrouwbare gemeenschappelijke basis maakte langere reizen beter planbaar. De spoorwegen veranderden dus niet alleen afstanden, maar ook de maatschappelijke omgang met tijd.


