Który zewnętrzny sygnał czasu szczególnie skutecznie dostraja centralny zegar rytmu snu i czuwania człowieka do następstwa dnia i nocy?
Naprzemienność światła i ciemności to najważniejszy zewnętrzny sygnał czasu dla centralnego zegara okołodobowego człowieka. Informacje o świetle docierają przez siatkówkę do odpowiednich struktur mózgu i pomagają zgrać czas wewnętrzny z dniem w otoczeniu. Posiłki, ruch i rytm życia społecznego także mogą wpływać na rytmy biologiczne. Są więc naukowo wiarygodnymi alternatywami, ale nie stanowią poszukiwanej tu najważniejszej synchronizacji centralnego zegara ze światłem i ciemnością. Działanie światła zależy między innymi od pory i cech oświetlenia; stwierdzenie „światło zawsze sprzyja czuwaniu w tym samym kierunku” byłoby niedopuszczalnym uproszczeniem. Ilustracja przedstawia zwykłe światło dzienne przy oknie. Pokazuje rolę otoczenia jako sygnału czasu bez anatomicznego odtwarzania konkretnej drogi sygnałowej w mózgu.


