Tot welke dialectgroep behoort de nationale taal van Luxemburg vanuit taalhistorisch oogpunt?
Het Luxemburgs wordt taalhistorisch ingedeeld bij het Moezelfrankisch, meer bepaald bij de westelijke tak. Die indeling beschrijft historische taalverwantschap en regionale klankkenmerken. Het Luxemburgs is tegenwoordig ook een zelfstandige nationale taal met een ontwikkelde standaard en eigen schriftelijk gebruik. Taalgeschiedenis en de huidige maatschappelijke status beantwoorden verschillende vragen. Het eerste gaat over de ontwikkeling van taalvarianten, het tweede over hun gebruik en erkenning in een hedendaagse gemeenschap. In het meertalige Luxemburg bestaan verschillende talen naast elkaar en hebben ze uiteenlopende functies. Een nauwkeurige beschrijving onderscheidt historische oorsprong, standaardisering en huidig taalgebruik. Een verwantschapslabel alleen verklaart niet de hele rol van een taal in het dagelijks leven.


