Vrouwelijke diepzeehengelvissen hebben een lichtorgaan aan het uiteinde van een uitsteeksel op hun voorhoofd. Waarvoor dient dit licht vooral?
Het licht werkt als lokmiddel en trekt andere dieren dicht bij de bek van de diepzeehengelvis. Wanneer een kleine vis of een ander prooidier dichtbij genoeg komt, kan het wachtende roofdier het met zijn bek grijpen. Dit betekent dat hij niet door de duisternis hoeft te zwemmen op zoek naar voedsel. Het uitsteeksel op de kop is een gemodificeerde rugvinstraal. Aan het uiteinde bevindt zich het lichtorgaan, de esca genoemd. In de hier beschreven vrouwelijke diepzeehengelvis leven daarin lichtproducerende bacteriën. Hun gloed is een voorbeeld van bioluminescentie: licht geproduceerd door chemische processen in levende organismen. De positie van het lichtorgaan direct voor de grote mond maakt de truc bijzonder effectief. Een dier kan het opvallende licht benaderen terwijl het donkere lichaam van het roofdier op de achtergrond moeilijk zichtbaar blijft. De naam hengelvis is dan ook passend: in plaats van gebruik te maken van een haak en lijn, vangt de vis voedsel met een gloeiend kunstaas. Het bekende lichtgevende uitsteeksel is van de vrouwtjes van bepaalde diepzeehengelvissen. Hun veel kleinere mannetjes hebben niet zo'n gloeiende esca. Vrouwtjes verschillen ook per soort: de vorm en het uiterlijk van het uitsteeksel kunnen aanzienlijk verschillen.


