Historia - Średniowiecze - Hildegarda z Bingen
Jakiej wspólnej czynności tymczasowo zakazano w klasztorze średniowiecznej uczonej Hildegardy z Bingen podczas interdyktu?
Dobrze!
Interdykt dotknął także śpiewu liturgicznego jej wspólnoty. Hildegarda broniła śpiewu w liście do prałatów z Moguncji. Nie był on dla niej jedynie ozdobą nabożeństwa, lecz istotnym wyrazem uwielbienia Boga. Interdykt był środkiem kościelnym ograniczającym określone czynności liturgiczne. W przypadku wspólnoty Hildegardy dotyczył nie tylko śpiewu, lecz również przyjmowania komunii. Nie był to ogólny zakaz czytania, pisania czy pracy w klasztorze. Spór z ostatnich lat jej życia ukazuje znaczenie muzyki w myśli Hildegardy. W swojej obronie łączy ona ludzki głos z uwielbieniem Boga. To znaczenie religijne wyjaśnia, dlaczego przerwanie wspólnego śpiewu tak mocno dotknęło wspólnotę.


