Welke gezamenlijke activiteit werd het klooster van de middeleeuwse geleerde Hildegard van Bingen tijdens een interdict tijdelijk verboden?
Het interdict trof ook de liturgische zang van haar gemeenschap. Hildegard verdedigde het zingen in een brief aan de prelaten van Mainz. Voor haar was zang geen loutere versiering van de eredienst, maar een wezenlijke uitdrukking van de lof aan God. Een interdict was een kerkelijke maatregel die bepaalde handelingen van de eredienst beperkte. Bij Hildegards gemeenschap betrof dat behalve het zingen ook het ontvangen van de communie. Het was geen algemeen verbod op lezen, schrijven of werken in het klooster. Het conflict in haar laatste levensjaren laat zien welke betekenis muziek in Hildegards denken had. In haar verdediging verbindt ze de menselijke stem met het loven van God. Die religieuze betekenis verklaart waarom de onderbreking van het gezamenlijke zingen de gemeenschap zo sterk raakte.


