Jak długo według szacunków naukowych żył Titanoboa?
Titanoboa cerrejonensis był gigantycznym wężem, który żył na terenach dzisiejszej Kolumbii około 58 do 60 milionów lat temu w paleocenie. Na podstawie ich ogromnych skamieniałych kręgów naukowcy oszacowali długość ich ciała na około 13 metrów, a masę na około 1135 kilogramów. To sprawia, że Titanoboa jest największym i najdłużej znanym wężem w historii Ziemi. Skamieniałości odnaleziono w formacji Cerrejón w północnej Kolumbii. W tamtym czasie istniał gorący, wilgotny las tropikalny z rzekami i bagnami. Ten sam ekosystem był także domem dla gigantycznych żółwi i gadów krokodylopodobnych. Titanoboa nie był przerośniętym jadowitym wężem. Ich anatomia sytuuje je w obrębie boidów, czyli szerszych krewnych boa. Ich ogromne rozmiary ciała zrekonstruowano na podstawie stosunku wielkości skamieniałych kręgów do wymiarów ciała współczesnych węży – 13 metrów jest zatem szacunkiem naukowym, a nie bezpośrednio zmierzoną długością całego szkieletu. W 2024 roku opisano innego gigantycznego węża kopalnego z Indii, Vasuki indicus, którego szacunkowa wielkość dorównuje Titanoboa. Natura nadal nazywa Titanoboa najdłuższym znanym wężem, mającym około 13 metrów.
Na podstawie skamieniałych kręgów oszacowano, że Titanoboa miał około 13 metrów długości.


