Która słynna cecha Elasmotherium nie została jeszcze bezpośrednio zachowana w skamieniałościach?
Elasmotherium sibiricum, często nazywany „jednorożcem syberyjskim”, był gigantycznym wymarłym nosorożcem z Eurazji. Mógł ważyć około 3,5 tony i żył na otwartych, suchych stepach. Co zaskakujące, według współczesnego datowania radiowęglowego gatunek ten przetrwał co najmniej około 39 000 lat temu. Elasmotherium jest szczególnie znane z przedstawień z ogromnym pojedynczym rogiem na czole. Ale takiego rogu nigdy nie znaleziono w formie skamieniałości. Nie jest to szczególnie zaskakujące, ponieważ rogi nosorożców zbudowane są głównie z keratyny i rzadko ulegają skamieniałości. Jednakże na czaszce zauważalne jest duże uniesienie kości. Tradycyjnie interpretowano to jako punkt wyjścia dla rogu. Jednak nie wiadomo na pewno, jak duży był ten róg i jak dokładnie wyglądała jego konstrukcja z zewnątrz. Dlatego Muzeum Historii Naturalnej ostrożnie stwierdza, że Elasmotherium mogło mieć duży, pojedynczy róg. Terminu „jednorożec syberyjski” nie należy zatem rozumieć zbyt dosłownie: samo zwierzę ma doskonałe dowody skamieniałości, ale jego kultowy róg jest rekonstrukcją opartą na anatomii czaszki.
Słynny duży róg Elasmotherium nie został jeszcze zachowany bezpośrednio jako skamielina, ale można go wywnioskować z anatomii czaszki.


