Jaki był szczególnie charakterystyczny kształt zębów karcharodontozaura?
Karcharodontozaur oznacza „jaszczurkę zębatą rekina”. Nazwa nawiązuje do ostrych, ząbkowanych zębów, które przypominały zęby dużych rekinów. Charakterystyczne były bocznie spłaszczone, tnące korony zębów o ząbkowanych krawędziach - czyli zęby przypominające ostrza, które nadawały się do krojenia mięsa. Takie zęby często określa się w paleontologii mianem ziphodontów: bocznie spłaszczonych, z ostrymi krawędziami tnącymi i małymi zębami wzdłuż krawędzi. Cechy te były szczególnie uderzające u karcharodontozaura. Zęby nie były ani zaokrąglonymi narzędziami do zaciskania, ani gładkimi igłami, ale raczej zbudowane jak ząbkowane noże rzeźbiarskie. Współczesne badania fauny Kem-Kem opisuje zęby karcharodontozaura jako proste, bocznie spłaszczone i z licznymi ząbkami na przedniej i tylnej krawędzi. Właśnie ta kombinacja wyjaśnia, dlaczego dinozaur otrzymał swoją nazwę od białego rekina z rodzaju Carcharodon. Karcharodontozaur żył w Afryce Północnej w środkowej kredzie i był jednym z największych znanych teropodów. Jego zęby pokazują, że u dużych dinozaurów drapieżnych dla polowania i żerowania ważny był nie tylko rozmiar, ale także dokładny kształt krawędzi tnących.
Karcharodontozaur miał zęby spłaszczone bocznie, ząbkowane i przypominające ostrza; stąd jej nazwa „jaszczurka zębata rekina”.


