Który XVIII-wieczny styl wnętrz jest szczególnie kojarzony z asymetrycznymi ornamentami muszlowymi i fantazyjnymi krzywiznami?
Chodzi o rokoko. Do jego charakterystycznych środków wyrazu należą faliste linie, asymetryczne ornamenty i motywy zaczerpnięte z natury. Formy przypominające muszle, często nazywane rocaille, występują w meblach, dekoracjach ściennych i ramach luster. Styl rozwinął się na początku XVIII wieku i ukształtował wiele wyrafinowanych wnętrz. Meble i dekoracje pomieszczeń często projektowano jako współgrający zespół. Efekt mógł sprawiać wrażenie lekkości i ruchu, choć wykonanie wymagało niezwykle pracochłonnego rzemiosła. Rokoko nie oznacza, że każdy przedmiot ma całkowicie asymetryczną budowę. Często podstawowa konstrukcja pozostaje uporządkowana, a poszczególne dekoracje zdają się celowo tańczyć poza równowagą. Właśnie ta ruchliwa ornamentyka odróżnia styl od bardziej rygorystycznych projektów klasycystycznych.


