Który styl meblarski schyłku XVIII wieku nawiązywał do antyku, stosując proste zwężające się nogi i uporządkowany dekor?
Te cechy należą do klasycyzmu. Projektanci inspirowali się sztuką i architekturą antyku, przenosząc ich język form do wnętrz i mebli. Proste linie, czytelne podziały oraz motywy takie jak kolumienki, liście akantu czy fryzy nawiązujące do starożytności mogły wzmacniać ten efekt. Odkrycia archeologiczne i podróże edukacyjne przyczyniały się do wzrostu zainteresowania formami antycznymi. W meblarstwie nie powstawały jednak wyłącznie kopie dawnych urządzeń wnętrz: nowe siedziska i meble do pisania projektowano zgodnie z ówczesnymi potrzebami. Sama prosta noga krzesła nie wystarcza do pewnego datowania mebla. Nabiera znaczenia w zestawieniu z proporcjami, ornamentami, konstrukcją i pochodzeniem. Ilustracja przedstawia wzorcowe połączenie tych klasycystycznych cech.


