Volwassen aardbei-inktvissen Histioteuthis heteropsis hebben één groot en één klein oog. Welke gebruikelijke taakverdeling verklaart dit verschil?
Bij de aardbei-inktvis Histioteuthis heteropsis is het grote linkeroog vooral gespecialiseerd in het kijken naar het zwakke restlicht boven het dier. Prooien kunnen daar als donkere silhouetten afsteken. Het kleinere rechteroog kijkt eerder omlaag en zoekt lichtpunten en flitsen in de donkerdere omgeving. Die kunnen afkomstig zijn van prooien of mogelijke roofdieren. In de schemerzone van de zee verschillen de zichtomstandigheden sterk per kijkrichting. Van boven komt nog zwak zonlicht; verder beneden vallen vooral lichtsignalen van levende organismen op. Dit zelfgemaakte licht heet bioluminescentie. Dezelfde oogbouw is dus niet optimaal voor beide taken. Het grotere oog is deels buisvormig, wat de gevoeligheid voor zwak licht verhoogt. De lens heeft bovendien vaak een gelige tint. De ongelijke ogen zijn daarmee een aanpassing aan verschillende lichtomstandigheden. Onderzoekers bestudeerden onderwatervideo’s en gebruikten modellen van het zien. De bevindingen passen bij de waargenomen schuine lichaamshouding en de verschillende kijkrichtingen. De taakverdeling beschrijft een specialisatie; ze betekent niet dat ieder oog maar één soort lichtsignaal kan waarnemen.


