Dorosłe kałamarnice truskawkowe Histioteuthis heteropsis mają jedno duże i jedno małe oko. Jaki typowy podział zadań wzrokowych wyjaśnia tę różnicę?
U kałamarnicy truskawkowej Histioteuthis heteropsis duże lewe oko jest wyspecjalizowane przede wszystkim w patrzeniu ku słabemu światłu pozostającemu nad zwierzęciem. Zdobycz może się tam odcinać jako ciemne sylwetki. Mniejsze prawe oko kieruje się raczej w dół i szuka punktów oraz błysków światła w ciemniejszym otoczeniu. Mogą pochodzić od zdobyczy lub potencjalnych drapieżników. W strefie półmroku morskiego warunki widzenia silnie zależą od kierunku. Z góry dociera jeszcze słabe światło słoneczne; niżej wyróżniają się przede wszystkim sygnały świetlne żywych organizmów. Wytwarzanie własnego światła nazywa się bioluminescencją. Dlatego jednakowa budowa oka nie jest optymalna dla obu zadań. Większe oko ma częściowo rurkowaty kształt, zwiększający czułość na słabe światło. Jego soczewka często ma też żółtawy odcień. Nierówne oczy są więc przystosowaniem do różnych warunków oświetlenia. Badacze analizowali podwodne filmy i korzystali z modeli widzenia. Wyniki pasują do obserwowanego ukośnego ułożenia ciała i różnych kierunków patrzenia. Podział zadań opisuje specjalizację; nie oznacza, że każde oko odbiera wyłącznie jeden rodzaj sygnału świetlnego.


