Waarom kreeg een tandradbaan in de bergen een tandheugel tussen de rijsporen?
Het tandwiel van het voertuig grijpt in de vast aangelegde tandheugel. Deze vertanding kan krachten overbrengen wanneer de adhesie van gewone wielen op gladde spoorstaven onvoldoende is voor een steil traject. Ze wordt ook gebruikt voor geschikte reminrichtingen. Tandradbanen maakten in de 19e eeuw nieuwe bergtrajecten mogelijk. Het Riggenbach-systeem heeft bijvoorbeeld een laddervormige tandheugel en werd in 1871 op de Vitznau–Rigi-Bahn gebruikt. Daarnaast werden andere systemen met anders gevormde tandheugels ontwikkeld. De rijspoorstaven blijven het voertuig geleiden en dragen. De tandheugel vult ze aan met een vormgesloten mechanische aangrijping. Het is geen derde rijspoorstaaf voor gewone wielen en ook geen mechanisme om de spoorwijdte te veranderen. Welke vertanding en remuitrusting worden gebruikt, hangt af van de betreffende spoorweg.


