Waarom legden piraten hun zeilschepen bij het krengen sterk opzij?
Bij het krengen werd een zeilschip zo ver opzij gekanteld dat delen van de normaal onder water liggende romp bereikbaar werden. De bemanning kon daar aangroei verwijderen en schade herstellen. In het Engels heet deze werkwijze ‘careening’. Niet alleen piraten gebruikten haar: ze hoorde bij het algemene onderhoud van houten schepen. Na verloop van tijd hechtten zeepokken, algen en andere zeeorganismen zich aan de onderkant van een schip. Deze aangroei vergrootte de weerstand in het water en kon het schip vertragen. Voor piraten was dat vooral nadelig wanneer ze een ander schip wilden inhalen of aan achtervolgers wilden ontsnappen. Schoonmaken was daarom een praktische voorwaarde voor goede vaareigenschappen. In ondiepe, beschutte baaien kon de romp met touwen en takels opzij worden getrokken. Het vrijgekomen oppervlak kon worden afgekrabd en zo nodig gerepareerd. Tijdens dit werk was het schip echter maar beperkt inzetbaar en kon het niet meteen wegzeilen. Een afgelegen baai bood daarom bescherming tegen onverwachte aanvallers.


