Dlaczego piraci mocno przechylali żaglowce na jedną burtę podczas karenowania?
Podczas karenowania żaglowiec przechylano na burtę tak mocno, by uzyskać dostęp do części kadłuba zwykle znajdujących się pod wodą. Załoga mogła usuwać porastające go organizmy i naprawiać uszkodzenia. Po angielsku zabieg ten nazywa się „careening”. Nie stosowali go wyłącznie piraci: należał do zwykłej konserwacji drewnianych statków. Z czasem na spodzie statku osiadały pąkle, glony i inne organizmy morskie. Porastanie zwiększało opór wody i mogło spowalniać jednostkę. Dla piratów było to szczególnie niekorzystne podczas doganiania innego statku lub ucieczki przed pościgiem. Czyszczenie było więc praktycznym warunkiem utrzymania dobrych właściwości żeglugowych. W płytkich, osłoniętych zatokach można było przechylić kadłub za pomocą lin i wielokrążków. Odsłoniętą powierzchnię skrobano i w razie potrzeby naprawiano. Podczas tych prac statek był jednak zdolny do działania tylko w ograniczonym stopniu i nie mógł natychmiast odpłynąć. Dlatego odludna zatoka zapewniała ochronę przed niespodziewanymi napastnikami.


