Jaka uderzająca cecha odróżniała Pteranodona od wielu wcześniejszych pterozaurów?
Pteranodon był dużym pterozaurem żyjącym w późnej kredzie w Ameryce Północnej. W przeciwieństwie do wielu wcześniejszych pterozaurów nie miał w ogóle zębów. Zamiast tego miał długi, wąski dziób. Nazwa rodzaju nawiązuje właśnie do tego: Pteranodon oznacza „bezzębne skrzydło” lub „skrzydlaty i bezzębny”. Pteranodon był także jednym z największych znanych pterozaurów swoich czasów. Podaje się, że duże okazy Pteranodon longiceps mają rozpiętość skrzydeł do około 6 metrów. Dopiero wraz z odkryciem jeszcze większych pterozaurów, takich jak Quetzalcoatlus, Pteranodon utracił swój długo utrzymywany rekord wielkości. Jego wydatny grzebień czaszkowy sterczał daleko do tyłu. Kształt takich grzebienia różnił się znacznie między różnymi gatunkami lub formami Pteranodon; u Pteranodon longiceps był długi i przypominał sztylet. To, co zjadł pteranodon, można nawet ustalić bezpośrednio na podstawie skamieniałości: w obszarze żołądka okazów znaleziono skamieniałe szczątki ryb. Zatem był to przynajmniej częściowo rybożerca przemierzający kredowe morza Ameryki Północnej.
Pteranodon miał długi, całkowicie bezzębny dziób; nazwa oznacza „bezzębne skrzydło”.


