Dlaczego duże kangury ledwo chodzą do tyłu?
Kangury mają bardzo nietypowy sposób poruszania się. Przy większych prędkościach poruszają się potężnymi skokami na dwóch tylnych łapach, natomiast długi ogon zapewnia stabilność i równowagę. Duże tylne nogi są wyjątkowo wyspecjalizowane do tego ruchu do przodu. Sprawy stają się jeszcze ciekawsze, gdy poruszają się powoli: kangury praktycznie używają ogona jak piątej nogi. Opierają przednie nogi i ogon na ziemi, a następnie machają obiema tylnymi nogami razem do przodu. Badacze nazywają tę formę ruchu lokomocją pięcionożną. To właśnie połączenie dużych stóp, poruszających się razem tylnych nóg i potężnego ogona podtrzymującego sprawia, że normalne chodzenie do tyłu jest niezwykle trudne. Dlatego członkowie rodziny kangurów nie mogą po prostu chodzić do tyłu, jak na przykład człowiek. Nie należy jednak rozumieć znanego zdania „Kangury w ogóle nie mogą się cofać” w wartościach bezwzględnych. Na przykład duże kangury mogą podczas walki wykonywać mniejsze skoki do tyłu lub ruchy wymijające. Jednak normalne, sprawne poruszanie się do przodu i do tyłu nie jest dla nich możliwe.
Mocny ogon jest ważnym punktem podparcia podczas powolnego poruszania się i działa prawie jak piąta noga.


