Dlaczego tapiry mają krótką, ruchliwą trąbę?
Charakterystyczna trąba tapira powstaje z wydłużonego nosa i górnej wargi. Jest ruchliwa i chwytna, podobna do znacznie mniejszej trąby słonia. Tapiry mogą poruszać nią w różnych kierunkach, sięgać po liście, gałązki i inne części roślin, a następnie podawać je do pyska. Trąba wspiera także węch. W gęstych lasach tapiry mogą dzięki niej odbierać zapachy otoczenia. U tapira Bairda wydłużony obszar nosa pomaga również w szukaniu pożywienia i odbieraniu bodźców dotykowych. Szczególnie niezwykły szczegół: podczas pływania tapir może częściowo używać trąby jak rurki do oddychania i utrzymywać otwór nosowy nad powierzchnią wody. Tapiry dobrze pływają i często spędzają czas w wodzie. Mimo nieco świńskiego wyglądu tapiry nie są szczególnie blisko spokrewnione ze świniami. Zoologicznie należą do nieparzystokopytnych i są bliżej spokrewnione z końmi oraz nosorożcami.
Trąba tapira jest elastycznym przedłużeniem nosa i górnej wargi, które pomaga chwytać, wąchać i badać otoczenie.


