Londra’daki St Pancras İstasyonu’nun 1868’de açılan peron holünü hangi yapısal özellik belirliyordu?
Geniş açıklık, holün ortasında destek bulunmadan üzerinin örtülmesini sağladı. Raylar, peronlar ve dolaşım alanları, iç mekânı ayrıca bölen bir sütun sırası olmadan ortak bir çatı altında yer alabiliyordu. 1868’de tamamlanan St Pancras holü, 19. yüzyıl demir yapı tekniğinin olanaklarını gösterir. Tasarımı özellikle mühendis William Henry Barlow ile ilişkilendirilir. Geniş kemerler etkileyici olmanın yanı sıra demiryolu işletmesinin belirli bir mekânsal ihtiyacını karşılıyordu. Elbette bir istasyon çatısından ibaret değildi. Rayların, erişim yollarının, hizmetlerin ve kent bağlantılarının da planlanması gerekiyordu. Bununla birlikte hol, yeni yapılar ile demiryolu ulaşımının artan gereksinimlerinin birbirini nasıl etkilediğini açıkça gösterir. Görsel tarihsel bir canlandırmadır; günümüzdeki işletmenin fotoğrafı değildir.


