Dlaczego gekony mogą chodzić po ścianach, a nawet sufitach?
Stopy wielu gekonów pokryte są ogromną liczbą mikroskopijnych włosków zwanych szczecinami. Gekon tokajski ma ich na nogach setki tysięcy. Każdy pojedynczy włos rozgałęzia się na wiele jeszcze mniejszych struktur końcowych w kształcie szpatułki. Te maleńkie struktury zbliżają się tak blisko powierzchni, że pomiędzy cząsteczkami mogą działać słabe siły van der Waalsa. Pojedyncza z tych interakcji jest niewielka, ale miliony działających jednocześnie punktów kontaktowych wytwarzają wystarczającą siłę przyczepności, aby gekon mógł nawet wisieć do góry nogami na gładkiej powierzchni. Eksperymenty potwierdziły, że głównym mechanizmem adhezji suchego gekona są siły van der Waalsa. Gekony nie potrzebują do tego kleju ani przyssawek. Aby je usunąć, zmieniają kąt palców i zwijają lub odrywają włosy od powierzchni. Oznacza to, że mogą biegać bardzo szybko pomimo mocnego chwytu. Szczególnie zdumiewające jest to, że ten system klejący ma nawet pewną zdolność samooczyszczania: badania pokazują, że cząsteczki brudu mogą zostać usunięte ze struktur klejących podczas wielokrotnego kontaktu.
Przyczepność Gecko działa na sucho i opiera się na milionach maleńkich punktów kontaktowych na palcach.


