Waarom kunnen gekko's op muren en zelfs plafonds lopen?
De voeten van veel gekko's zijn bedekt met enorme aantallen microscopisch kleine haartjes die setae worden genoemd. De Tokay-gekko heeft er honderdduizenden op zijn poten. Elk afzonderlijk haar vertakt zich in talrijke, nog kleinere, spatelvormige eindstructuren. Deze kleine structuren komen zo dicht bij een oppervlak dat zwakke Van der Waals-krachten tussen de moleculen kunnen werken. Eén van deze interacties is klein, maar miljoenen contactpunten die tegelijkertijd werken, creëren voldoende houdkracht zodat een gekko zelfs ondersteboven op een glad oppervlak kan hangen. Experimenten bevestigden van der Waals-krachten als het centrale mechanisme van droge gekko-adhesie. Gekko's hebben hiervoor geen lijm of zuignappen nodig. Om ze te verwijderen, veranderen ze de hoek van hun tenen en rollen of pellen ze de haren van het oppervlak. Dit betekent dat ze ondanks de sterke grip zeer snel kunnen rennen. Wat vooral verbazingwekkend is, is dat dit lijmsysteem zelfs een zeker zelfreinigend vermogen heeft: uit onderzoek blijkt dat bij herhaaldelijk contact vuildeeltjes uit de lijmstructuren kunnen worden verwijderd.
Gecko-hechting werkt droog en is afhankelijk van miljoenen kleine contactpunten op de tenen.


