Który palec miał największą część błony lotnej u Pterodaktyla?
Pterodactylus antiquus był pterozaurem z późnej jury. Jego skrzydła działały zupełnie inaczej niż u ptaków: błona skórna rozciągała się od ciała do niezwykle wydłużonego czwartego palca, który podpierał zewnętrzną część skrzydła. Pozostałe palce pozostały znacznie krótsze i miały pazury. Ta niezwykła cecha występuje nawet w imieniu Pterodaktyl. Wywodzi się z greckich słów oznaczających „skrzydła” i „palce” – co oznacza „palce skrzydłowe”. Pierwszego znanego pterozaura opisano w XVIII wieku na podstawie słynnych wapieni południowych Niemiec; Georges Cuvier później zdał sobie sprawę, że był to latający gad. Pterodaktyl nie był dinozaurem, ale należał do pterozaurów, niezależnej grupy latających gadów. Nazwa „Pterodaktyl” lub „Pterodaktyl” jest często używana potocznie w odniesieniu do pterodaktyli w ogóle, ale w terminologii zoologicznej Pterodaktyl odnosi się do określonego rodzaju.
U Pterodaktyla niezwykle wydłużony czwarty palec podpierał zewnętrzną część błony lotkowej; stąd nazwa oznacza „skrzydlate palce”.


