Jaka katastrofa w Lizbonie skłoniła Woltera w 1755 roku do szczególnie ostrego zakwestionowania poglądu, że wszystko, co się dzieje, jest dobre?
Wolter zareagował na trzęsienie ziemi w Lizbonie z 1 listopada 1755 roku. Po wstrząsach nastąpiły tsunami i pożary. Katastrofa pochłonęła wiele ofiar i wywołała daleko poza miastem debaty o naturze, opatrzności i ludzkim cierpieniu. W poemacie o zagładzie Lizbony Wolter podważył uspokajające twierdzenie, że wszystkie wydarzenia muszą już być dobre dokładnie w takiej postaci, w jakiej rzeczywiście zachodzą. Temat pojawia się także w jego listach, a później w „Kandydzie”. Nie znaczy to, że przedstawił współczesne wyjaśnienie katastrofy z zakresu nauk o Ziemi. Interesowały go przede wszystkim filozoficzne i moralne konsekwencje cierpienia. Pozostałe odpowiedzi również oznaczają możliwe zagrożenia naturalne, lecz nie były przyczyną tej polemiki. Ilustracja odpowiedzi to stonowane, swobodne przedstawienie zniszczeń, bez ukazywania ofiar.


