W obronie której ofiary pomyłki sądowej, straconej w 1762 roku, występował Wolter aż do pośmiertnej rehabilitacji w 1765 roku?
Chodzi o Jeana Calasa. Protestanckiego kupca oskarżono o zabicie syna z pobudek religijnych. Stracono go w 1762 roku. Wolter zbadał sprzeczności w sprawie i zorganizował publiczną kampanię przeciwko wyrokowi. Ostateczna rehabilitacja nastąpiła 9 marca 1765 roku. Doszło do niej po śmierci Calasa, nie było to więc ułaskawienie żyjącego więźnia. Sprawa zainspirowała też Woltera do napisania „Traktatu o tolerancji” z 1763 roku, który wychodził poza jednostkowy przypadek, omawiając prześladowania religijne i fanatyzm. Sirven, La Barre i Lally są celowo dobranymi bliskimi alternatywami: ich sprawy również należą do działalności Woltera przeciwko budzącym zastrzeżenia wyrokom. Zestawienie dat pozwala wskazać właściwą sprawę. Ilustracja odpowiedzi symbolizuje przywrócenie honoru rodzinie i nie jest autentycznym portretem Calasa.


