18. yüzyılın başlarında birçok korsan mürettebatı kaptanını nasıl seçiyordu?
Birçok korsan mürettebatı kaptanını oylamayla seçiyordu. Dolayısıyla görev miras yoluyla aktarılmak veya otomatik olarak en yaşlı denizciye verilmek zorunda değildi. Kaptan mürettebatın güvenini kaybederse görevden de alınabiliyordu. “Birçok” sözcüğü önemlidir: Her korsan mürettebatı aynı şekilde örgütlenmiyor, her kaptan göreve aynı yoldan gelmiyordu. Gemideki ortak yaşam da çoğu zaman üzerinde anlaşılmış kurallarla düzenleniyordu. Bu gemi kuralları ganimetin nasıl paylaşılacağını, ihlallerin nasıl cezalandırılacağını ve yaralanan mürettebat üyelerine ne kadar tazminat ödeneceğini belirleyebiliyordu. Yani mürettebat, sınırsız yetkili bir yöneticinin her emrine uymak zorunda olan bir topluluktan ibaret değildi. Ancak bu katılım korsanlığı barışçıl ya da dışarıdakilere karşı adil hâle getirmiyordu. Saldırılarıyla başkalarına zarar veren bir mürettebatın kendi içindeki iş birliğini düzenliyordu. Bu yüzden tamamen kuralsız korsan gemisi imgesi, korsanları adil kahramanlar olarak gösteren romantik bakış kadar yanıltıcıdır.


