Gdzie we wczesnych rekonstrukcjach błędnie umieszczono słynny cierń Iguanodona?
Iguanodon był jednym z pierwszych dinozaurów opisanych naukowo. Wśród wczesnych skamieniałości znajdowała się duża kość w kształcie stożka, której dokładne położenie na ciele było początkowo nieznane. Pierwsi badacze zinterpretowali go jako róg nosowy i dlatego czasami przedstawiali iguanodona jako podobnego do nosorożca. Dopiero po spektakularnym odkryciu licznych, znacznie pełniejszych szkieletów Iguanodonów w Bernissart w Belgii w 1878 roku stało się jasne, że ta rzekoma kość rogowa w rzeczywistości należała do dłoni: Iguanodon miał duży kolec kciuka na każdej dłoni. Dokładna funkcja tych cierni nie jest całkowicie pewna. Można go używać do obrony przed drapieżnikami, walki z innymi zwierzętami, a nawet manipulowania roślinami. Za życia końcówki kości były prawdopodobnie również pokryte keratyną, przez co były jeszcze większe i ostrzejsze niż zachowane skamieniałości. Słynne posągi Iguanodona w parku Crystal Palace w Londynie wciąż przedstawiają historyczną błędną interpretację z rogiem na nosie, co czyni go pięknym przykładem tego, jak nowe odkrycia skamieniałości mogą zmienić rekonstrukcje dinozaurów.
We wczesnych rekonstrukcjach, późniejszy cierń Iguanodona był nieprawidłowo umiejscowiony na nosie. Pełniejsze znaleziska z Bernissart wykazały, że należał on do ręki.


