Jak gigant Argentavis prawdopodobnie utrzymywał się głównie w powietrzu?
Argentavis magnificens był jednym z największych znanych ptaków latających w historii Ziemi. Żył około sześciu milionów lat temu na terenach dzisiejszej Argentyny i często opisuje się go jako mającego rozpiętość skrzydeł od około 6 do 8 metrów i masę ciała od około 70 do 80 kilogramów. W przypadku tak ciężkiego ptaka długotrwałe, silne trzepotanie skrzydłami byłoby energetycznie problematyczne. Zamiast tego modele lotu pokazują, że Argentavis prawdopodobnie głównie żeglował, podobnie jak dzisiejsze duże sępy. Był w stanie wykorzystać unoszące się ciepłe powietrze do nabrania wysokości bez konieczności ciągłego machania skrzydłami. Znaczenie mogą mieć także wiatry wiejące ze zboczy w górach. To wyjaśnia, w jaki sposób tak duży ptak mógł utrzymywać się w powietrzu na długich dystansach, mimo że przy tej masie ciała aktywny lot trzepotaniem byłby bardzo trudny.
Argentavis był prawdopodobnie wysoce wyspecjalizowanym pilotem szybowcowym i zamiast ciągłego machania skrzydłami używał głównie wznoszącego się powietrza.


