Która postać jako jedyna nie śpiewa w średniowiecznym dramacie muzycznym Ordo virtutum Hildegardy z Bingen?
Diabeł ma w Ordo virtutum rolę mówioną: podczas gdy inne postacie śpiewają, jego słowa pozostają bez melodii. W zachowanym rękopisie jego kwestiom nie towarzyszy zapis muzyczny. Ta różnica należy do koncepcji utworu i nie świadczy o zaginięciu partii wokalnej. W centrum dramatu znajduje się Dusza ludzka, kuszona przez Diabła, która ostatecznie wraca do Cnót dzięki ich pomocy. Cnoty takie jak Pokora i Nadzieja występują jako postacie. W ten sposób wewnętrzna walka między pokusą a dobrym postępowaniem zostaje przedstawiona na scenie. Przeciwstawienie śpiewu i samej mowy ma znaczenie religijne. Według Hildegardy muzyka należy do chwały Bożej i harmonii niebiańskiej. Diabeł pozostaje poza tym porządkiem. Jego wykluczenie z muzyki pozwala usłyszeć tę rolę: chodzi o symbolikę dramatu, a nie o sprawdzalne twierdzenie dotyczące istot nadprzyrodzonych.


