Galler’deki Ulusal Yün Müzesi’nin gösterdiği geleneksel yünlü kumaş işlemede tarak otu başları ne için kullanılırdı?
Tarak otu başları, dokunmuş yünlü kumaşın yüzeyini tüylendirmek için kullanılırdı. Yüzeydeki ince lifler kaldırılarak kumaşa daha yumuşak ve kabarık bir hav kazandırılır. Bitkinin dikenli başları elle veya bu amaçla geliştirilmiş makinelerde kullanılabilirdi. Yani söz konusu işlem, dokunması tamamlanmış kumaşa uygulanan bir bitim işlemiydi. Bu aşama, eğirmeden önce serbest lifleri düzenlemekten farklıdır. Renkli desen basmak veya keçe levhaları preslemek için de kullanılmaz. Ulusal Yün Müzesi, teknik bir çerçeve içine çok sayıda doğal tarak otu başının yerleştirildiği bir makineyi korur. Bu makine, bitkisel bir aracı mekanik işlemeyle birleştirir. Çizim, anlaşılması için küçük bir el çerçevesi ile düz ve tüylendirilmiş kumaş yüzeylerini karşılaştırır; müzedeki makinenin ölçekli bir gösterimi değildir.


