Waar bevond de beroemde tandspiraal van Helicoprion zich?
Helicoprion was een bijzondere kraakbeenvis die tijdens het Perm leefde. Hij is beroemd om een spiraalsgewijs opgerolde rij tanden, de zogenoemde tandspiraal. Omdat lange tijd vooral zulke tandspiralen bekend waren, braken wetenschappers zich meer dan een eeuw het hoofd over de plek ervan in het dier. Eerdere reconstructies plaatsten de spiraal bijvoorbeeld buiten op de snuit of zelfs op andere lichaamsdelen. Pas een in 2013 gepubliceerde CT-scan van een uitzonderlijk goed bewaard fossiel loste het raadsel op: de tandspiraal vulde de hele boog van de onderkaak en werd langs de middellijn ervan ondersteund. De werkzame tandkronen staken daarbij de mondholte in. De spiraal vormde vrijwel het volledige gebit van de onderkaak. Er vormden zich voortdurend nieuwe tanden, die in de spiraal werden opgenomen, terwijl oudere tanden binnenin bewaard bleven. Fossielen in het Smithsonian worden daarom als een “symphysial tooth whorl” gecatalogiseerd: een tandspiraal in het voorste midden van de onderkaak. Helicoprion wordt vaak een bizarre oerhaai genoemd. Taxonomisch behoorde hij echter tot de stamgroep van de Holocephali en was hij dus nauwer verwant aan de huidige draakvissen dan aan moderne haaien.
De CT-reconstructie uit 2013 liet zien dat de tandspiraal de onderkaakboog van Helicoprion vulde en langs de middellijn ervan werd ondersteund.


