Welk bekend kenmerk van Elasmotherium is nog niet direct in fossielen bewaard gebleven?
Elasmotherium sibiricum, vaak de "Siberische eenhoorn" genoemd, was een gigantische uitgestorven neushoorn van Eurazië. Hij kon ongeveer 3,5 ton wegen en leefde in open, droge steppelandschappen. Verrassend genoeg overleefde de soort volgens moderne radiokoolstofdatering tot minstens ongeveer 39.000 jaar geleden. Elasmotherium is vooral beroemd vanwege afbeeldingen met een enorme enkele hoorn op zijn voorhoofd. Maar zo’n hoorn is nog nooit in fossiele vorm gevonden. Dit is niet bepaald verrassend, aangezien de hoorns van neushoorns voornamelijk uit keratine bestaan en slechts zelden fossielen vertonen. Er is echter een opvallende grote benige verhoging op de schedel. Traditioneel werd dit geïnterpreteerd als uitgangspunt voor een hoorn. Hoe groot deze hoorn eigenlijk was – of hoe de constructie er aan de buitenkant precies uitzag – is echter niet met zekerheid bekend. Het Natuurhistorisch Museum stelt daarom voorzichtig dat Elasmotherium mogelijk een grote enkele hoorn heeft gehad. De term ‘Siberische eenhoorn’ moet daarom niet te letterlijk worden genomen: het dier zelf beschikt over uitstekend fossiel bewijs, maar zijn iconische hoorn is een reconstructie gebaseerd op de schedelanatomie.
De beroemde grote hoorn van Elasmotherium is nog niet direct als fossiel bewaard gebleven, maar wordt afgeleid uit de schedelanatomie.


