Dinozaury i prehistoria - Prehistoryczne drapieżniki morskie - Shastasaurus - Ichtiozaury - Gady morskie - Trias
Jaka niezwykła cecha wyróżniała Szastazaura spośród wielu innych ichtiozaurów?
Dobrze!
Szastazaur był ichtiozaurem z triasu i dlatego był wymarłym gadem morskim. Wiele ichtiozaurów miało długie pyski z licznymi zębami w kształcie stożka. Jednak u Szastazaura czaszka była niezwykła: szczegółowe badanie wykazało stosunkowo małą głowę, bardzo skrócony pysk i całkowity brak zębów. Szczególnie imponujący jest Shastasaurus liangae: w tej formie głowa była wyjątkowo mała w stosunku do ciała. Miał też wyjątkowo dużą liczbę kręgów – opisano 86 kręgów przed kością krzyżową i ponad 110 kręgów ogonowych. W 2011 roku badacze podejrzewali, że Szastazaur mógł wchłaniać pożywienie poprzez ssanie, podobnie jak niektóre współczesne wieloryby, na podstawie bezzębnego, skróconego pyska. Jednak interpretację tę zakwestionowało badanie biomechaniczne przeprowadzone w 2013 roku. Autorzy doszli do wniosku, że znane ichtiozaury prawdopodobnie nie miały adaptacji anatomicznych niezbędnych do prawdziwego trzaskania przy ssaniu. Dlatego znacznie skrócony, bezzębny pysk jest bardziej wiarygodną odpowiedzią na quiz niż wiarygodne stwierdzenie na temat trzaskania przy ssaniu.
Szastazaur wyróżniał się bardzo skróconym, bezzębnym pyskiem. Później krytycznie kwestionowano, czy ta anatomia faktycznie umożliwiała prawdziwe ssanie.
