Wat geven hiragana en katakana in het Japanse schrift in wezen weer?
Hiragana en katakana zijn de twee kana-systemen van het Japans. Hun tekens geven klankwaarden weer. Zo kan de uitspraak van een woord worden geschreven zonder voor elk woord een eigen betekenisdragend teken nodig te hebben. Deze koppeling wordt vaak vereenvoudigd tot een lettergreepschrift. Nauwkeuriger gezegd speelt de mora, een ritmische spraakeenheid, een belangrijke rol. Niet elke zichtbare tekencombinatie komt precies overeen met één lettergreep of één medeklinker; kleine tekens en lange klinkers vragen om een nadere beschouwing. Japanse teksten combineren kana vaak met kanji. De systemen vervullen verschillende, samenhangende functies. Een woord kan volgens zijn uitspraak in kana worden geschreven, terwijl de gebruikelijke spelling kanji kan bevatten. Het onderscheid tussen klankwaarde en woordbetekenis helpt dus verklaren waarom verschillende soorten tekens in dezelfde tekst samenwerken.


