Do czego tradycyjnie odnosi się „dym” w nazwie Reykjavík, czyli „dymiąca zatoka”?
Reykjavík tłumaczy się jako „zatokę dymu” lub „dymiącą zatokę”. Pozorny dym tradycyjnie wiąże się z parą unoszącą się z gorących źródeł. Wrażenie krajobrazowe można więc wyjaśnić geotermią, bez zakładania, że tuż obok właśnie wybuchał wulkan. Oba człony nazwy należą do nordyckiego słownictwa oznaczającego dym i zatokę. Tradycję o nadaniu nazwy przez pierwszych osadników trzeba odróżniać od współczesnej relacji naocznego świadka. Pytanie dotyczy więc tradycyjnego wyjaśnienia, a nie niezależnie udowodnionego momentu nazwania miejsca. Para i dym różnią się fizycznie, ale z daleka mogą wyglądać podobnie. Piece do wypalania węgla drzewnego, popiół wulkaniczny i ogniska sygnałowe także mogłyby tworzyć widoczne smugi, lecz nie odpowiadają temu pochodzeniu nazwy. Ilustracja odpowiedzi pokazuje wyraźnie parujące naturalne źródła, a nie kominy, ogień ani chmurę erupcyjną.


